Weghalen en slopen, uitgraven en leegpompen. Het zijn allemaal activiteiten die een wat negatieve bijklank hebben. Je breekt af, je haalt iets weg. Het moest nu eenmaal gebeuren maar dat stadium is voorbij. We kunnen weer gaan opbouwen.

foto: www.philipdriessen.com

Dat kun je op dit moment het beste zien aan de ijzervlechters die in groten getale de bouwput bevolken. Zij maken de stalen wapening van de betonnen bak waarin onze zalen komen. En die wapening, daar sta ik wel van te kijken. Dat moet volgens nieuwe, Europese richtlijnen en dat betekent veel staal. Heel veel staal. Zoveel staal dat de korrelgrootte van de kiezel die in het beton wordt gebruikt, moest worden aangepast. Anders past het beton niet tussen de stalen staven en ijzers door! En dat bij een vloerdikte van bijna anderhalve meter. Die vloer moet namelijk een zo groot mogelijk eigen gewicht hebben om de gigantische opwaartse druk van het grondwater te weerstaan. Ik blijf me verbazen over de omvang van en bijbehorende grote getallen in ons project.

foto: www.philipdriessen.com

De vloer is inmiddels deels gestort en daarmee worden de contouren van onze grootste zaal al redelijk zichtbaar. Een paar dagen uitharden en de bekisting voor de acht meter hoge wanden wordt in elkaar gezet.
De voormalige centrale, daar waar onze foyer en het restaurant komt, is leeg. De ketels, pijpen en appendages zijn eruit. Wat rest is een prachtige, grote, lege ruimte die we enkele uren op ons hebben laten inwerken. Vervolgens hebben we geprobeerd om het effect van een groot object, zoals een barmeubel, te simuleren. Samen met onze adviseur Dorine de Vos bouwden we met lege verhuisdozen onze toekomstige bar. Inmiddels kan ik me wel voorstellen waar mijn favoriete tafeltje zou kunnen staan. Eens kijken of dat in de praktijk ook zo uitpakt. Ik houd jullie op de hoogte. De voorpret kan beginnen.

Nico Haenen