foto: www.philipdriessen.com

In gedachten liepen we al door de gerestaureerde panden. Ongeduldig als we zijn: wanneer zou de bouw eindelijk starten van ons nieuwe filmhuis aan het Bassin? De plannen zijn allang gemaakt, het reken- en tekenwerk is al honderd keer gedaan. Maar nu is het toch zover! De eerste hijskranen hebben onmiskenbaar post gevat en de sloopactiviteiten zijn begonnen.

Dat zijn activiteiten waarbij de nodige voorzorgsmaatregels genomen worden. Het gaat namelijk om asbestsanering. Niet zo vreemd overigens, in een oud industrieel pand. Maar goed, dat spul moet eruit en daarvoor wordt groot materieel ingezet. Het dak van één van de ketelhuizen wordt momenteel verwijderd om zware machines naar binnen te kunnen takelen.

Het begin van de restauratie en bouw van ons nieuwe onderkomen begint dus met wat spektakel. Spektakel is er daarna ook nog genoeg. Begin oktober worden de panden aan de aannemer Laudy overgedragen, waarna die er zijn tanden in mag gaan zetten. Zeker geen simpele klus.

Zo moet er uiterst zorgvuldig en met respect voor de geschiedenis van de elektriciteitscentrale worden gerestaureerd. Drie filmzalen komen onder de grond. Dat betekent dat enkele meters onder de grondwaterspiegel, en naast de Zuid- Willemsvaart, moet worden gebouwd. Waterdicht graag! Zodat we straks zonder natte voeten de bioscoopzaal uitkomen.

Lumiere-Bouw-030_small

Dat is nog niet alles. De ketelhuizen worden afgebroken, het staal gaat er even uit en wordt later weer teruggeplaatst. Liefst niet te netjes. Er moet oog zijn voor een goede balans tussen een gebouw met hoge functionele waarde en het behoud van authentieke uitstraling. Wij willen dat proces op de voet volgen, in goed overleg met de gemeente.

We hebben er alle vertrouwen in dat met een gerenommeerde aannemer als Laudy BV, met veel ervaring onder andere in restauratieprojecten, ook het eindresultaat spectaculair zal zijn: een mooie nieuwe bestemming voor een monumentaal pand aan het Bassin. We nemen je graag mee in het spannende avontuur op de weg daarnaartoe.

door Nico Haenen